حضرت فاطمه در خانه رسول خدا بزرگ شد و با مجاهدات و تلاش پیگیرش، تحت تربیت رسول مکرم، به مقامات بلند معنوی دست یافت، به ‌طوری که در ستایش او چندین آیه قرآنی نازل شد.

رسول خدا به تربیت دختر عزیزش توجه خاصی داشت، در فرصتهای مناسب او را به بی ‌اعتنایی به دنیا ، ادب ، ایثار ، حفظ حجاب و. . . ترغیب می‏فرمود و با نصایح مختلف و امید بخشیدن به فضل پروردگار و توجه به ذکر و تسبیح الهی به تربیت وی همت می ‏گماشت.

پیامبر اکرم بارها در سخنانش مقام و موقعیت والای فاطمه را برای مسلمانها بیان می‏کرد و می‏فرمود:  فاطمه سبب خلقت افلاک است و ملائکه الهی در خدمت او هستند. او را اذیت نکنید که اذیت او اذیت من است . فاطمه من اهل بهشت است و در قیامت از شیعیانش شفاعت می کند. 

حضرت فاطمه حتی در شوهرداری، ایثار ، انفاق ، مروت ، عدالت نیز سر آمد همه گشت تا در ردیف کاملترین زنان عالم جای گرفت و به " سیده النساء " ملقب گردید و از دست مبارکش معجزات بسیاری جاری و از سرچشمه علم اولین و آخرین سیراب گشت .

ایمان

رسول خدا فرمود : خداوند قلب دخترم فاطمه را از ایمان و یقین سرشار فرموده است.

ایمان در کشاکش روزگار و سختی ها ظاهر می شود و استواری ایمان امری است بسیار مشکل، اما فاطمه همان‌طور که در زمان حیات پدر گرامی‌اش و با بیشترین عزت و احترام در میان مسلمین، به خدای بزرگ دل بسته بود، وقتی به خانه او هجوم بردند و عظیمترین مصیبت‌ها را بر او وارد کردند، باز هم ایمان خود را حفظ کرد، کوچکترین انحرافی در او به وجود نیامد و کلامی را که مورد رضای خداوند نباشد بر زبان جاری نکرد.

خداوند می‌فرماید : ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تنزل علیهم الملائکه لاتخافوا و لاتحزنوا و أبشروا بالجنه التی کنتم توعدون؛ (سوره فصلت، آیه 30)  آنان که می‌گویند پروردگار ما الله است، سپس در این امر پایداری می‌کنند، ملائکه بر آنها نازل می‌گردند و می‌گویند نترسید و غمگین مباشید، شما را به بهشت بشارت می دهیم، بهشتی که به آن وعده داده شدید.

رایحه بهشتی

رسول خدا دخترش، فاطمه را می‌بوسید و در آغوش می‌گرفت و با او چنان مهربانی می ‌کرد که با هیچکدام از دختران دیگر خود نمی کرد. اصحاب از پیامبر می‌پرسیدند : چرا چنین می‌کنید؟ می‌فرمود : من از فاطمه بوی بهشت استشمام می‌کنم. و نیز می‌فرمود : فاطمه فرشته ‌ای به صورت انسان است. من هرگاه مشتاق بوی بهشت می شوم، فاطمه را می بویم .

عبادت

امام حسن مجتبی (ع) فرمود : یکی از شبهای جمعه دیدم مادرم، حضرت فاطمه در محراب عبادت ایستاد و بدون هیچ استراحتی تا صبح به رکوع و سجود پرداخت. سپس دست به دعا برداشت، از مردان و زنان با ایمان اسم می برد و آنها را دعا می کرد اما هرگز برای خودش دعا نکرد.
از او پرسیدم : مادر جان، چرا برای خودت دعا نمی کردی و درخواستی نکردی؟
مادرم فرمود : الجار ثم الدار، اول همسایگان، بعد خودمان

حضرت فاطمه (س) عابدترین مردم بود و آنقدر نماز می‌خواند تا پاهای مبارکش آزرده می‌شد.

رسول خدا در روایتی فرمود : دخترم، فاطمه، بانوی زنان عالم است.

حجاب

حضرت موسی بن جعفر (ع) از پدران گرامیش نقل فرمود که: روزی شخص نابینایی اجازه ورود خواست . فاطمه برخاست و چادر به سر کرد.
رسول خدا فرمود: چرا از او رو می‌گیری، او که تو را نمی‌بیند؟
فاطمه عرض کرد: او مرا نمی‌بیند، اما من که او را می بینم. و او اگر چه مرا نمی‌بیند ولی بوی مرا که حس می‌کند.
رسول خدا فرمود: شهادت می دهم که تو پاره تن منی.

علم

فاطمه زهرا (س) نیز مانند همه ائمه معصومین به سرچشمه علم و مخزن معارف الهی راه یافته و علم اولین و آخرین در اختیارش بود. اما به دلیل این که از حضور در جامعه پرهیز می‌کرد، این علم بی انتها چندان ظهور و بروز نداشت، دلیل دیگر نیز این است که سخنانی که با زنهای همراه و همراز خود داشت در جایی ثبت نشده است.

در عین حال مواردی در زندگی آن بانو به چشم می‏خورد که گویای این حقیقت بلند است که او به علم الهی متصل بوده است.

برای نمونه خطبه فدک سراسر علم است و حکمت و فهم و درایت و مطالب توحیدی.

نمونه بارز دیگر مصحف فاطمه است که آن نیز گنجی است قیمتی و دریایی پرگوهر، تا جایی که مورد استفاده ائمه اطهار که خود خازن علم خداوندند، قرار می ‌گرفت.